Dec 13

In de conflicten
waarin ik verwikkeld ben,
denk ik,
contextueel geschoold,
ook altijd aan de ander,
weeg hun leven mee,
en meer nog
naar de mate
dat die ander nader is.

Partijdig ben ik wel,
meerzijdig*, hoop ik dan,
misschien wel
overzijdig,
want ik hoor een stem
die tot mij spreekt
vanaf de overkant.

Als ik goed luister,
blijkt het toch
mijn eigen stem
die van de overzij
spreekt over zaken
die ik niet kan zien,
die ik niet heb geleefd.

Met moeite
keer ik weer terug in mij
en open mij,
zo goed ik kan,
voor wat die ander zegt
(en nodig heeft)
en vraag
en vraag
en vraag
bij wat ik niet begrijp

en dat is veel.

 


© Dirk Engelage

* Korte verklaring; in de contextule benadering zoekt men niet de onpartijdigheid, maar de meerzijdige of veelzijdige partijdigheid. Dat betekent dat je aan de kant van tenminste twee partijen probeert te gaan staan en vanuit hun perspectief naar een misverstand of conflict te kijken. Om van daaruit hulp te bieden. Zie bijvoorbeeld Taal zonder Grenzen.

Geplaatst door Dirk Engelage

(Pagina 1 van 8, totaal 8 artikelen)